Raport z doświadczeń Vipassany

Trzy tygodnie temu przeżyłem swój pierwszy weekend medytacyjny na wyspie Vipassana. Dowiedziałem się o tym od znajomego, który był tam kilka miesięcy temu w ten weekend. Kiedy go podniosłem, na jego twarzy pojawił się bardzo szczęśliwy uśmiech i mogłem wyczuć w nim głęboki spokój i ciszę. Kiedy wkrótce potem spotkałem go ponownie, powiedział mi, że ten stan wewnętrzny nadal wspiera go w codziennym życiu. To wzbudziło we mnie taką ciekawość (i zazdrość), że skorzystałem z kolejnej okazji, aby wziąć udział w tym wydarzeniu również w ten weekend. Chciałem dowiedzieć się, co by się ze mną stało, gdybym cały weekend spędził samotnie na „wyspie”.

„Wyspa” składa się z krzesła, poduszki do medytacji, materaca, koca i poduszki. Wraz z około 20 innymi osobami i nauczycielem duchowym Johnem Davidem spędziłem cały weekend z zawiązanymi oczami na medytacji na mojej „wyspie”, bez telefonu komórkowego, książek, muzyki i innych rzeczy rozpraszających. To była intensywna podróż do siebie, którą gorąco wszystkim polecam. Oprócz energetycznego wsparcia ze strony grupy i nauczyciela, był tam kochający zespół pomocników, którzy byli tam przez całą dobę, regularnie przynosili nam jedzenie i napoje, a także towarzyszyli nam w drodze do toalety, abyśmy zawsze mogli nosić opaskę na oczach, co było bardzo pomocne w medytacji.

Miałem wielkie oczekiwania co do weekendu, więc początkowo byłem dość rozczarowany, gdy w ciągu pierwszych kilku godzin zrodziła się ogromna burza myśli. Po chwili poczułem się naprawdę wyczerpany. Potem strumień myśli powoli słabł, pojawiały się luki i widziałem, jak poszczególne myśli stale się powtarzają. Niektóre pojawiały się wielokrotnie i uświadomiłam sobie, że te myśli były podstawą pewnych moich wzorców zachowań... potem pojawiły się emocje, także różne doznania fizyczne, nawet ból i wspomnienia... Niesamowite, co może się dziać w środku bez żadnych bodźców zewnętrznych!

Po chwili głęboka cisza powoli się rozprzestrzeniła i zdawała się być coraz silniejsza. Po chwili głęboka cisza powoli się rozprzestrzeniła i zdawała się być coraz silniejsza. I w tej głębokiej ciszy, bardzo stopniowo i delikatnie, uczucie miłości rozszerzyło się, delikatne i słodkie. Było też uczucie spokoju i radości, o bardzo szczególnej jakości, jakiej nigdy wcześniej nie doświadczyłem…. Straciłem poczucie czasu... Silnym wspomnieniem jest moment, w którym na końcu zdjąłem opaskę z oczu. Byłem bardzo poruszony, tak spokojny i zadowolony, że nawet nie chciałem mówić.

Doświadczenia i podróż każdego z nas w ten weekend były bardzo indywidualne i wyjątkowe, ale na koniec wszyscy przybyli w głębokiej ciszy. Doświadczenia i podróż każdego z nas w ten weekend były bardzo indywidualne i wyjątkowe, ale na koniec wszyscy przybyli w głębokiej ciszy. Dla mnie ten weekend na mojej małej „wyspie” był jak wielka, pełna miłości fala, która wciągnęła mnie głęboko w siebie. Była to świetna okazja, aby poznać siebie bardziej szczerze i głębiej oraz lepiej zrozumieć, jak działa mój umysł i ciało.

Dowiedziałem się z pierwszej ręki, że myśli, uczucia, doznania fizyczne, a nawet ból przychodzą i odchodzą i są tymczasowe. Jest we mnie coś innego, co cały czas milczy i zupełnie nie podlega temu wszystkiemu wpływowi - pełne pokoju, miłości i radości. To „coś” często wydaje mi się małe i bezbronne, często gubi się w mojej zabieganej codzienności, przez co tracę z nim kontakt i prawie nie czuję się z nim związany.

Wiedziałem to już wcześniej, ale to bezpośrednie doświadczenie pogłębiło tę wiedzę. Moja świadomość jest teraz jaśniejsza, a pragnienie silniejsze, aby nie stracić kontaktu z tym cudownym, cudownym czymś, co mnie naprawdę definiuje. To głębokie i intymne spotkanie ze sobą w ten weekend na wyspie Vipassana pozostawiło na mojej twarzy wielką wdzięczność i zadowolony uśmiech, który nadal w sobie czuję.

Anna Moore, czerwiec 2019